Bu səhifə Vətənə, doğma torpağa, yurda bağlılığa və Vətən sevgisinə həsr olunub.
Vətən sadəcə xəritədə göstərilən bir ərazi deyil. Vətən insanın dünyaya göz açdığı, ilk dəfə torpağın qoxusunu duyduğu, ilk addımlarını atdığı, ilk sözlərini söylədiyi, uşaqlıq xatirələrini yaşatdığı müqəddəs məkandır.
Vətən bəzən bir kəndin küçəsidir. Bəzən ata ocağının tüstüsüdür. Bəzən nənənin səsi, ananın duası, atanın öyüdüdür.
Vətən bəzən bir ovuc torpaqdır. Amma həmin torpaq insan üçün dünyanın ən böyük sərvətindən daha qiymətli ola bilər.
Vətən sevgisi böyük sözlərlə başlamır. O, ailədən başlayır.
Ana uşağına doğma dilini öyrədir. Ata ona torpağı sevməyi, zəhməti və məsuliyyəti öyrədir. Müəllim ona tarixini və mədəniyyətini tanıdır. Bütün bunlar birlikdə Vətən sevgisinin əsasını yaradır.
Vətənini sevən insan ilk növbədə onun tarixini bilməlidir. Çünki tarixini bilməyən insan keçmişin ağrılarını, qələbələrini və dərslərini tam dərk edə bilməz.
İnsan bəzən doğma torpağın qiymətini ondan uzaq düşəndə anlayır.
Uzaqda qaldıqda uşaqlıq küçəsi daha qiymətli görünür. Doğulduğun evin divarları, həyətin ağacı, kəndin yolu, bulağın suyu insanın yaddaşında silinməz izlər buraxır.
İllər keçir. İnsan böyüyür. Şəhərlər dəyişir. Texnologiya inkişaf edir. Amma uşaqlıqda gördüyü torpaq onun yaddaşından heç vaxt tam silinmir.
Vətən həm də xatirələrdir.
Bir evin qapısı, bir məktəbin həyəti, bir kənd yolu, bir ağacın kölgəsi, bir çayın səsi... Bunların hər biri insanın Vətən yaddaşının bir parçasıdır.
Bəzən bir qoxu, bir mahnı və ya bir şəkil insanı illər əvvələ qaytara bilir. Bu səbəbdən Vətən yalnız fiziki məkan deyil, həm də insanın daxilində yaşayan mənəvi dünyadır.
Vətəni sevməyin ən mühüm göstəricilərindən biri ana dilinə hörmətdir.
Dil xalqın yaddaşıdır. Dil vasitəsilə tarix, adət-ənənə, ədəbiyyat və mədəniyyət nəsildən-nəslə ötürülür.
Müəllimin Vətən qarşısında böyük məsuliyyəti var. Çünki müəllim yalnız dərs keçmir. O, gələcəyin vətəndaşını yetişdirir.
Şagirdə tarixini öyrədən müəllim, ona Vətənini tanımağa kömək edir. Elm öyrədən müəllim, ölkənin gələcək inkişafına xidmət edir. Düşünməyi öyrədən müəllim, məsuliyyətli vətəndaş yetişdirir.
Vətənin gələcəyi gənclərin əlindədir. Gənc nə qədər savadlı, bacarıqlı, dürüst və məsuliyyətli olarsa, ölkənin gələcəyi də bir o qədər güclü olar.
Vətənə xidmət yalnız silahla xidmət etməkdən ibarət deyil. Alim öz elmi ilə, müəllim öz biliyi ilə, həkim öz peşəsi ilə, mühəndis öz layihəsi ilə, fəhlə öz zəhməti ilə, şagird isə yaxşı oxumaqla Vətənə xidmət edə bilər.
Vətən sevgisi yalnız sözlə ifadə olunmamalıdır. İnsan Vətənini sevirsə, onun inkişafına öz töhfəsini verməlidir.
Küçəni təmiz saxlamaq, təbiəti qorumaq, qanunlara hörmət etmək, vicdanlı işləmək, elm öyrənmək, uşaqları yaxşı tərbiyə etmək — bunların hər biri Vətənə xidmətin formalarındandır.
Vətən tarixinin ən ağır səhifələri şəhidlərin xatirəsi ilə bağlıdır.
Şəhidlərin xatirəsinə hörmət yalnız müəyyən günlərdə xatırlamaqla məhdudlaşmamalıdır. Onların həyatını, arzularını və Vətən üçün göstərdikləri fədakarlığı gələcək nəsillərə çatdırmaq da mühüm vəzifədir.
Qarabağ Azərbaycan tarixində və milli yaddaşında xüsusi yer tutan torpaqlardandır.
Qarabağ haqqında danışarkən yalnız coğrafiyadan danışmırıq. Biz tarixdən, mədəniyyətdən, insanların doğma yurdlarından, xatirələrindən və gələcəyə ümidlərindən danışırıq.
Doğma yurda qayıtmaq arzusu illərlə insanların qəlbində yaşadı. Bu arzu Vətənə bağlılığın nə qədər güclü olduğunu göstərən ən təsirli nümunələrdən biridir.
İnsan doğma yurdundan uzaq düşəndə zaman keçdikcə bəzi xatirələr solmur, əksinə daha da dərinləşir.
Doğma evin divarları, həyətin ağacı, məktəbin həyəti, uşaqlıq dostları, kəndin yolları... Bunların hər biri insanın qəlbində yaşayır.
Bir ovuc torpaq deyib keçmə,
O torpaqda uşaqlığın yatır.
Bir yurd deyib keçmə,
O yurdda bir ömrün xatirəsi var.
Vətən haqqında düşünəndə insan özündən də soruşmalıdır: “Mən Vətən üçün nə edirəm?”
Bu suala hər kəsin cavabı fərqli ola bilər. Kimisi yaxşı müəllim olmaqla, kimisi elm yaratmaqla, kimisi insanlara kömək etməklə, kimisi təbiəti qorumaqla, kimisi öz övladını düzgün böyütməklə Vətənə xidmət edir.
Biz Vətəni bizdən əvvəlkilərdən miras aldığımız kimi, gələcək nəsillərə də ötürəcəyik.
Ona görə Vətəni yalnız sevmək deyil, onu qorumaq, inkişaf etdirmək və gələcək nəsillər üçün daha yaxşı vəziyyətdə saxlamaq lazımdır.
Vətən sevgisi hər gün göstərilən davranışlarda görünür. Dürüst olmaq, öz işini vicdanla görmək, başqasının haqqına girməmək, təbiəti qorumaq, qanunlara hörmət etmək, elm öyrənmək və cəmiyyətə faydalı olmaq Vətən sevgisinin real ifadələridir.
Vətən mənim üçün yalnız bir söz deyil. Vətən anamın səsi, atamın nəsihəti, uşaqlığımın küçəsi, məktəbim, dostlarım, doğma torpağın qoxusu, Azərbaycan dilində eşitdiyim ilk sözlərdir.
Vətən mənim üçün tarixdir. Vətən bu günümüzdür. Vətən sabahımıza olan ümiddir.
Vətən insanın qəlbində daşıdığı ən böyük dəyərlərdən biridir. Onu sevmək üçün böyük sözlər deməyə ehtiyac yoxdur. Bəzən Vətəni sevmək sadəcə doğma torpağı unutmamaqdır. Bəzən yaxşı insan olmaqdır. Bəzən bir uşağa elm öyrətməkdir. Bəzən şəhidlərin xatirəsini yaşatmaqdır. Bəzən doğma dilimizi qorumaqdır.
Vətən bizim keçmişimizdir. Vətən bizim bu günümüzdür. Vətən bizim gələcəyimizdir.